Ik kende hem
van gezicht

Ik kende hem van gezicht. Net zoals ik zoveel mensen van Dennenoord kende. Dat is niet zo vreemd als je in Zuidlaren opgroeit. Een nette meneer, hij deed me denken aan een Engelse landheer, in tweed en ribstof.

Ik zag hem ook op de tweede dag van mijn vakantiewerk op Dennenoord, in het gebouw waar hij verbleef. Verwilderde blik, haar in de war, zijn broek slordig om zijn magere benen. Dezelfde man, zo anders. De vorige dag hadden we tijdens mijn schoonmaakronde nog gesproken over studeren en zijn familie.

Nu, zo’n dertig jaar later, werk ik bij Lentis. We zien elkaar af en toe. Inmiddels ken ik het verhaal achter de persoon. En weet dat het pure pech is dat wanen en achterdocht zijn heldere blik vertroebelen. Met zulke demonen moeten omgaan, daar heeft hij niet voor gekozen.

Ik ben trots dat ik bij een organisatie werk waar mensen zoals hij, zichzelf kunnen zijn. En dat hij, op goede dagen, groetend naar iedereen, een ommetje kan doen. Inmiddels achter een rollator, dat wel.

Willemien Afman (47)


Communicatie-adviseur

Werkt bij Lentis: 15 jaar